77 Tin sanat kategorisinde, ifadenin sınırlarını ve estetiğin düşünceyle dansını inceler.
Rondò Veneziano, özellikle 1981 tarihli ikonik “La Serenissima” dönemiyle birlikte; krom robot maskeleri ve 18. yüzyıl brokar kostümlerinin bir araya geldiği görsel bir manifesto sundu. Bu, insan bedenini tamamen ortadan kaldıran, “cyborg müzisyen” kavramını popüler müziğe taşıyan oldukça erken dönem bir deneydi. Metal Yüzler ve Barok Bedenler Grubun en çok akılda kalan o robotik imajında […]
Remedios Varo’nun tuvalleri, izleyiciyi önce teknik bir hayranlıkla yakalar: Rönesans ustalarından ödünç alınmış incelikli fırça darbeleri, ortaçağ el yazmalarını andıran geometrik mimarlık ve mühendislik çizimlerine şairane bir hassasiyet. Ama bu yüzeyin altına indikçe, resimlerin sürrealist etiketinin çok ötesinde bir şeyler barındırdığı ortaya çıkar. Varo, rasyonel düşüncenin sınırlarını yıkmakla kalmaz; aynı zamanda o sınırların içinde, tam […]
Şeyma Arslan’ın sanatı rahatsız ediyor. Kemikler, kurumuş kökler, ölümün sessizce işlediği malzemeler. Ama bu rahatsızlık geçici değil. Ankara’dan çıkan bu genç sanatçının “majronyh” imzasıyla yarattığı işlerde, hem tuvalde hem de üç boyutta, Instagram’ın pürüzsüz güzelliklerine karşı doğanın ham, çürüyen ama bir o kadar da canlı yüzü konuşuyor. “The Cycle of Rebirth“, 2025 https://www.instagram.com/p/DP637zUjBGz/ Arslan, elinde […]
Polonyalı sanatçı Zdzisław Beksiński öldüğünde (2005), ardında “anlamın anlamsızlığını” savunan ve görsel bir dil ören bir miras bıraktı. Ne var ki bu miras, ölümünün 20. yılında bile akademi ve izleyici arasında bir uçurum oluşturmayı sürdürüyor. Halk onu “kara rüyaların ustası” olarak büyütene kadar akademi, eserlerini “çok açık” bulup kenara itiyor. Bu makale, Beksiński’nin sanatında bu […]
Fransız sanatçı Olivier de Sagazan, performatif sanat dünyasının en provokatif ve derin anlamlı figürlerinden biridir. Orijinal olarak biyolog olarak eğitim gören Sagazan, organik yaşamı sorgulama tutkusuyla ressamlığa ve heykellere yöneldi. Ancak bu geçiş, geleneksel sanat pratiklerinin ötesine geçerek, bedenini doğrudan malzeme olarak kullandığı radikal performanslarına yol açtı. 1998’de yarattığı ikonik “Transfiguration” performansı, sanatçının kendi bedenini […]
86 yaşındaki Ian McKellen, modern oyunculuğun en başarılı denge ustası. Shakespeare’in diyalektik şiirini ve sinemanın yakın planını aynı bedende, aynı derinlikte taşıyan nadir isimlerden. O sadece karakter canlandırmıyor; tiyatronun dört asırlık geleneğiyle sinemanın 21. yüzyıl dilini konuşturuyor. Tiyatronun Aslanı: Klasik Bir Tekniğin Savunucusu McKellen, Royal Shakespeare Company ile projeler bazlı çalışan, ama her zaman Stratford-upon-Avon’un […]
Roberto Ferri’nin tuvali, bugün çağdaş sanat alanında sık rastlanmayan bir soruyu sürekli olarak soruyor: geçmişin teknik disiplinini korumak, onu yeniden kullanmak veya onunla hesaplaşmak ne anlama gelir? Ferri, Caravaggio’nun karanlık sahneleriyle ve akademik anatomi ustalığıyla beslenen görsel bir dil kuruyor fakat bu dil sadece nostaljiye dönüşmüyor, aksine bildik imgeleri bugün için yeniden yükleyen, izleyiciyi rahatsız […]
